6 Ocak 2010 Çarşamba

Birbirinden bağımsız gibi görünen ama aslında ilişkili olan düşünceler...

Bazen dünyanın yeni baştan kurulabilmesi için tamamen yerle bir olması gerekli bence. Hayat da öyle, hayaller, yaşamlar, aşklar da... Marifet yerin altına indikten sonra tekrar yeni baştan kurabilmek. Insan o kadar aşağısını yaşayıp atlattıktan sonra neden başa dönmek istesin ki? Neden tekrar kuralım ki? Yıkılmanın acısını yaşadıktan sonra biz neden yeni baştan kuralım her şeyi? En kötüsünü bir kere atlatmışken ne gerek var başa dönmeye, yeni baştan çıkıp tekrar düşmeye...

Biz neden hakkımızda söylenen ve düşünülen kötü şeylere inanmaya bu kadar hazırız? Neden bir başkasının kendimiz hakkında bu kadar kötü düşündürmesine ve hissettirmesine böyle kolay izin veriyoruz?

Hiç yorum yok:

Yorum Gönder