Bazen evrende gerçek olan, var olan yalnızlığımızı öyle net hissederiz ki, kimsenin görmediği bilmediği sevmediği öyle köşede duran bir çakıltaşı olduğumuzu görürüz. Çoğu zaman egodan ve kendimizi aşırı önemsemekten göremediğimiz bu gerçek bazen işte dan diye kafamıza düşüverir. Bazen kendimiz aniden farkına varırız bazen ise başka insanların katıksız bencilliği gösterir bize bunu. Ne olursa iyidir kanımca bunu hatırlamak.
*** Bir kuyuya düşüp ölmemek, ardından bağırmak avazın çıktığı kadar ama yoldan geçenler tarafından asla duyulmamak.
Kaydol:
Kayıt Yorumları (Atom)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder