Artık yatak odamda yaşamıyorum bir çocuk gibi, her şeyim evin her yerinde bir yetişkin gibi..

Insan kendi eli ile bir hayalin peşinde koşarken kendi ışığını ve diğer bütün hayallerini söndürebilir mi?
Söndürebilir.
Başka hiç kimse de sorunmlu değildir olandan.
Bir inatla yapacağım derken dünyanın en kapalı ucuna atıp kendini, sahip olduğu bütün yetileri bir bir harcamaktır sadece bu.

Farkedilmişse de artık geç...

Beni benden başka kimse bu kadar kısıtlayamaz, bu kadar düşüremezdi bu tuzağa.

Helal olsun bana.

* karanlık bir yazı değil bu, yeni yıla girerken aydınlık aslında, çünkü her şey değişebilir bilirsiniz, hatta değişim bile:)