Yağmur

Bazen hayat yağmur gibi gökten yağmaz ellerimize, kaymaktan saç çeker gibi.. Bazen yağsa da ıslandığımıza hayıflanırız, bazen biz yağmurun nimet olduğunu anlayamayız. Öyle ya, insanız. Hep kazanamayız, hep haklı olamayız, hep güçlü olamayız, hep çalışamayız, hep hayallerimizin yolunda dosdoğru devam edemeyiz. İnsanız, tökezleriz. Bazen ölmek isteriz. Bazen ağlarız, bazen yapmayı en çok sevdiğimiz şeyleri bırakırız. Verdiğimiz savaşın neyin uğruna olduğunu unuturuz. Bazen hayatımıza yokluğu ve varlığı bir olan insanlar girer. Ne gariptir bu insanlar varken kendimizi şanslı sayarız ama aslında ne kadar da sıradan ve özelliksizdirler bizim için ki hayatımızdan çıktıklarında eksilmeyiz sadece bir iki şey daha öğreniriz.
Bazen hayallerimiz için çalışmamız gerekir. Hayallere ulaşmak için elbette çalışmamız gerekir ama benim demek istediğim hayallerimizin “hayallerimiz” olarak kalabilmesi, hayal kurmaya devam edebilmek, ve bütün bunları önemsemek için çalışmamız gerekir. Yazmayı bırakmıştım ne zamandır. Zorla burayı kurararak kendime evet yazmalıyım diyorum. Ve yazıyorum ve mutlu oluyorum. Zayıflamış kaslarımı yazma kaslarımı, sanat kaslarımı çalışıtırıyorum iyice yok olmasınlar diye. Çünkü biz insanlar bazen nefes almak için çaba sarfetmeliyiz ve ertesi sabah uyanabilmek için. Yağmur da yağsın, ne olursa olsun hala nimettir düşen her damla benim için.