Somewhere over the rainbow...

Hayatımı yaşamaya başlamadım ben daha.
Evet yaşıyor gibi görünüyorum, biliyorum.
Uyanıyorum, yemek yiyorum,
Ağlıyorum, gülüyorum
Seviyorum, bazen de seviliyorum.

Her gün evden çıkıyorum, çalışıyorum
Sorumluluklarım var, faturalar ödüyorum
sonra yine eve dönüyor, uyuyorum.
Dışarıdan bakıldığında ben, yaşıyor gibi görünüyorum.

Aslında tüm sevdiğim insanlar telefon kadar yakın ve telefon kadar uzak,
insanlar hayatlarını sevdikleri ile aynı evin içinde aynı şehrin içinde paylaşırken ben telefonumla paylaşıyorum.
Yapmak istediğim hiçbir şeyi yapamıyorum,
dans edemiyorum, şarkı söyleyemiyorum, etkinliklere gidemiyorum
kitap bile okuyamıyorum,
sıcak tazikli suyla başlığı elimde tutmadan duş bile alamıyorum.

Ben yaşamaya başlamadım daha,
deli gibi çalışsam da yaşamak isterim aynı zamanda,
başlamam da yakın görünmüyor,
her günüm yaşamaya başlayacağım günlerin hayaliyle geçiyor,
gelmeyen günlerin.

Noluyor sonra? yaşamaktan, hayal kurmaktan tamamen vazgeçiyorum.

Yaşamıyorum ben,
Tüm kanıtlar aksini iddia etse de.